Był kiedyś taki facet.

Nazywał się Grzegorz Ciechowski, pisał niezłe teksty, śpiewał niezłe piosenki, miał niezły styl, odcisnął swój ślad na polskiej ziemi i umarł. Zostawił za sobą kobiety, potomstwo, fanów, parę płyt, zespół, który bez niego już nic nie znaczy, i odszedł, jak to ludzie mają w zwyczaju. Zostawił książki, płyty i puste krzesło.
Jest sobie firma Bytom. Robi niezłe ubrania, niezłe dodatki, zajmuje niezłe miejsce na rynku i wpadła na naprawdę niezły pomysł. Wypuszczać kolekcje inspirowane ikonami polskiej kultury. Był Cybulski – nie było problemów. Był Hłasko – nie było problemów. Jest obywatel G.C. – nagle wszystkim odpierdala. Najbardziej oczywiście tym, którzy nic na tym nie zarobili.

Wszystkie te “niezły” mają swój cel. Chcę, żebyście mnie dobrze zrozumieli. Nie piszę ani z pozycji fana Ciechowskiego, ani Bytomia. Wiem, kim był Ciechowski, wiem, co robił, nie wiem, jakim był człowiekiem, szanuję go, ale chemii nigdy między nami nie było. Ot, czasem lubię sobie wrzucić jakiegoś winyla Republiki. No i jako dzieciak mogłem godzinami gapić się na teledysk do “Odchodząc”. Z Bytomiem łączy mnie jeszcze mniej, bo chociaż ich pomysł na siebie i swojego rodzaju spójność bardzo mi odpowiadają, to złamali mi serce, kiedy szukałem garnituru, a zmęczona i wyraźnie znudzona ekspedientka stwierdziła, że nic na mnie nie ma i to nie jej wina, że jestem niewymiarowy. Nie kochają mnie, nie chowam urazy, tego kwiatu jest pół światu. Dlatego stojąc z boku, mógłbym podejść do tego całkowicie obiektywnie.

Mógłbym, ale nie podejdę. Jestem blogerem, nie muszę być obiektywny. Mogę z czystym sumieniem, absolutnie subiektywnie, powiedzieć, że kogoś tu zdrowo pogrzało. Nawet nie tyle członków zespołu, których w widoczny sposób boli to, że dla odmiany ktoś inny doi spuściznę Ciechowskiego. Nie jego najstarszą córkę również, która wystosowała list otwarty do prezesa Bytomia, w którym zgłasza się “ze stanowczą prośbą o usunięcie tej reklamy, gdyż narusza ona jej dobro osobiste w postaci prawa do kultu osoby zmarłej”. No błagam. Przecież to brzmi jeszcze zabawniej niż oskarżenia o obrazę uczuć religijnych. Bytom zabrania ci pamięć ojca czcić? Oni cierpią naprawdę, bo tym razem to nie oni zarobili. Prawdziwie pogrzało fanów, którzy zachowują się, jakby Bytom sesje zdjęciową na grobie ich idola urządził.

Bytom nie zrobił tego bezprawnie. Bytom zrobił to za zgodą rodziny Ciechowskiego. Tej drugiej rodziny. To do Anny Skrobiszewskiej i jej dzieci należą prawa do wizerunku Ciechowskiego. Podjęli decyzję, sprzedali prawa, a teraz obrywają. Od pierwszej rodziny, od zespołu, od fanów. Od wszystkich, którzy twierdzą, że wiedzą lepiej, czego chciałby Grzegorz. Ja nie wiem, czego chciałby Grzegorz. Skąd miałbym wiedzieć? Ale ja wiem, że to nie ma żadnego znaczenia. Bo widzicie, on nie żyje. Żyje za to jego legenda, jego muzyka i jego wizerunek. I wszystkie są osobnymi produktami. Wizerunek to nie człowiek. K to nie jest kobieta, obok której zasypiam. Konrad-bloger to nie jest gość, który dzisiaj wieczorem wychodzi z kolegą pić wódkę. Donald Tusk, który palił trawę, ale się nie zaciągał, to nie premier Donald Tusk.

Zawsze, kiedy piszę coś, z czym się nie zgadzacie, każecie mi stawiać siebie albo K w jakiejś hipotetycznej sytuacji. Proszę bardzo. Czy gdyby jakaś marka chciała po mojej śmierci wypuścić kolekcję inspirowaną moim brakiem stylu, pozwoliłbym na to K? Nie. Nie miałbym jak, byłbym martwy. Niech sobie robi, co chce. Niech sprzeda moją twarz do firmowania analnego dildo, jeśli ma to pomóc jej i naszym przypuszczalnym dzieciom żyć lepiej. Ideały i wspomnienia są fajne, ale brzuszka nie napełnią, w piecu nimi nie napalisz.

Nie bez powodu o tym dildo napisałem. Niech jego reklama będzie symbolem tego, na co mądry spadkobierca nigdy by się nie zgodził. Wizerunek zarabia tak długo, jak długo pozostaje spójny. Ta akcja to nie jest jakiś skok na kasę. To naprawdę fajna kolekcja. Z ubraniami, które faktycznie wyglądają na zainspirowane stylem Ciechowskiego. Ze świetnymi klimatycznymi zdjęciami. Całkowicie nie w moim stylu (czekam na kolekcję Tyrmanda), ale obiektywnie ładna. To nie jest wyprzedawanie pamięci, tylko staranne tego wizerunku wykorzystanie. Nawet jeśli “przyjaciele” G.C. twierdzą inaczej. Ba. Nawet gdyby sam G.C. twierdził inaczej. Ale nie twierdzi. Wiecie czemu?


  • bo nie żyje. Zgadzam się z Tobą Konradzie, bardzo dobrze to ująłeś!

  • Wiemy 😉

  • Anonimowy

    Zupełnie inaczej spojrzałam teraz na tę sprawę. Dzięki 🙂

  • super tu u Ciebie ! 🙂

  • Wiemy. 🙂 A tak przy okazji, to też byłabym ciekawa kolekcji Tyrmanda 😀

  • Przeczytałam nawet w Rzeczpospolitej artykuł (po Twoim).Jak nie wiadomo o co chodzi to chodzi o pieniądze,niestety stara bale jara prawda.Szkoda mi Anny Skrobiszewskiej,że musi się tłumaczyć bo to tak naprawdę tylko jej sprawa.A kolekcja jest dobra.A bądźmy szczerzy-takie eventy odświeżają pamięć,bo taki młody człowiek kupując produkt może sięgnie po informacje o osobie sygnującej nazwiskiem wyrób.Przecież nikt nie jest ikoną wiecznie.Nawet najwięksi.

  • dokladnie tak jak piszesz .

  • Haha. Good point. Podoba mi się to, co napisałeś. "Życzliwi" najlepiej wiedzą i mają najwięcej do powiedzenia, kiedy omijają ich pieniądze. 😉 W tym wypadku nikt nie zszargał jego imienia, nikt nie sprzedaje podkładek pod talerz z jego twarzą, tylko tworzą coś w rodzaju "tribute to", co mi się bardzo podoba. A że na tym ktoś zarabia – cóż, życie. Ciekawe kto z tych życzliwych powiedziałby pieniążkom "nie!", bo liczy się dobro zmarłego. Oh, wait…

  • No dobra, przeczytałam własny komentarz i wyszło trochę "zagranico" z tymi zagramanicznymi wtrąceniami 😀 ale co tam. Plażo, jestem zjawiskowa.

  • jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. wiadomo.

  • a, i też za dzieciaka uwielbiałam teledysk do "Odchodząc"! 😉

  • Bardzo dobry tekst. Pamięci i miłości do gara nie włożysz i zupy nie ugotujesz. Pamięć o zmarłym nosi się w sercu a nie traktuje jako karty przetargowej. Mnie się podobała rekama Bytomia z Obywatelem GC 🙂